alis'in defteri

tam bir alis olmak, zamansız, boyutsuz ve tutarlı. korkunç mu? biraz yabancı..

son 1 yıl

hüüp pıfff.. beyaz dikdörtgene silindir yapılmış ucu süngerli karadeniz’in ve ege’nin jenerik ürünü.

çok mu oldu? yeniden başlayabilecek olmanın heyecanını sonsuz deneyime verebilecek zamanlardan, bitmenin yakınlığını ve sonlu olmanın şaşkınlığını hissettirecek zamanlara. çok olmadı aslında, az oldu da, süresi azken değiştirdikleri kıymetli oldu, yolun yarısına..

hüüüp pıfff.. mevsimin ilk değişkeninde yüzdeki iki deliği ıslak ve geçişkensiz bırakan, eklem yeri ağrılarıyla beraber yorgun, ilaçla 7 gün, ilaçsız 1 hafta. tadalma duyuları törpülenmiş, o sebeple yak bir daha.

nefes almayı ve durmayı, durup dinlemeyi öğretebilecek kendine bünye, ara ara. kocaman bir şey, ve aslında içinde hep saklı. o yüzden çok oldu.

*

sigarayı bıraktım 4 ay ve yeniden başladım sonra.

insanın kendine yapabileceği en büyük iyiliği yaptım, yoga yaptım. uzun uzun yaptım hem de, başkalarına da rahatlamanın durgun gülümsemesini verebilecek kadar yaptım. tevazusu mevcut ama bilgi olarak sadece, hocalığını öğrenmeye başladım. parmaklarıma baktım yıllar sonra, kısa bir inziva sonunda ne de sağlıklı görünüyorlardı. şehire ve stresime dönünce yine kıpkırmızı ağlattım parmaklarımı.

sevgilim b. geldi, uzun kaldı, gitti, yine geldi, uzun uzun kaldı gitti, yine geldi sonra. ölümü ve ölme isteğini unuttum. öyle saf olmayı istiyordu ki, istemese de sadece olsa dahası olabilirdi.

sevdiğim insanlarla sustum beraber, sevmediklerimi dinlemedim. sevmediğim insanların seslerini dinledim, sevdikleriminkini özledim bazen.

b. delirdi yine, a. hafızadan daha da silindi. a.nın uzaklardaki yeri belirginleşti. sevgili b. üzüldü, yoruldu, anlatamadan hissetti belki de, gülen gözlerle başka kıtalara yerleşti. sevgili g. öldü bir gece, kahkahalı bir gecede öğrendim.

bir amcanın avucundan kapı önünde aldığım kedim eve geldi. yedirdim, içirdim, sıçırdım, uyuttum, ısıttım, eğledim, sonunda kedi ebatlarına geldi. hala ara ara, pişmanlık değil de soru sadece, hangi akılla ben bir kedi edindim? bilemedim. kısmet oldu adı.

istenmediğim yerlere çağrıldım, bir umutla. bir umutla gittim. elinde ispatı olmayan mutsuzluklar gibi, özgeçmişime başka bir şeyler ekledim. istendiğim yerlere çağrıldım, umutla. umutsuzlukla gittim. nereden neyin geleceği belli olmaz gibi, mecazsız, bir aydır kapalı gişe oynayan bir oyuna eklendim.

çok sevdim yine güneşli günleri, yağmurdan, soğuktan nefret ettim. en lazım zamanlarda işler çıktı karşıma. yeni arkadaşlar edindim, hayata örnek. sevgili j. sevgili b. (b’ler ne de çokmuş öyle).

*

ağlamak gelmedi içimden bu 1 yıl. bunu yoga yapıyor olmaya, o zihinle düşünüyor olmaya ve sevgilim b. nin her şeyi yumuşak, durgun ve kolay bir suya döndürmesine veriyorum. durgun su kaslarımı yumuşatıyor sanıyorum yine bazen, alışkanlık işte, hep akıntıya karşı yüzmek.

yazdım. bu hasta ve umutsuz günde her şeyin aslında ne de güzel olduğunu görmek istediğim için.

Kasım 5, 2014 - Posted by | Genel

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: