alis'in defteri

tam bir alis olmak, zamansız, boyutsuz ve tutarlı. korkunç mu? biraz yabancı..

kısalar

yaptığım işte kendimi pek sevmediğimden ve beğenmediğimden ve de bolca eleştirdiğimden; genelde iş tamamlandıktan sonra kendimi başarı ve memnuniyetin saldığı tatlı, ılık, mutlu edici hormonların denizinde bulmam. en fazla -o da bazen- güzel nemini tenimde hissederim.

metinli bir oyuna yeni başladım. yıllardır alaylı takıldığım sahnenin hakkını vermek için aldığım 2 yıllık eğitim süresince çıkardığım oyun parçalarını ve doğaçlama için hazırladığımız birkaç skeci saymazsak; bu benim ilk metinli oyun deneyimim.

dün akşam o denizde yüzdüm ama.. daha doğrusu o dev denizin ortasında hareketsiz durdum. benim kısımlarımı perde arkasından takip edebilen bir kaç ekip arkadaşım, ve sayıca onlardan fazla olmayan bir kaç seyircimiz (kederli kaderli oda tiyatrosu) harici şahidim olmadı. üstelik kendimi sevdiğim bu nadir anı, o denizin içinde yüzerken kimseciklerle de paylaşamadım.. oov zavallı ben.. evet.

oyun sonrasında, doğaçlama ekibi arkadaşlarımın her gün denebilecek sıklıkta gittikleri mekana uğradım, sevgili m. ve s.yi görürüm ve gülümserim diye. benim için maalesef, onlar için iyi ki, başka bir oyunun başka bir çıkışındalardı.. ve şeytanın bacağına uzak mesafeden vuran kol kasına teşekkür edemedim. benim için kesinlikle, onun için umarım iyi hissettiren azılı bir yorgunluğun avucunda olduğunu düşündüğümden -ki zaten umulanlar sadece umar kadar olduğundan ben hiç kimseydim ve erişme hakkım bir hiç kimse kadardı-.. mekanda çalışan, içinde bulunduğum denizden bi’haber sevgili a. ve s.nin yanına öylece oturdum.  sevgili s.nin benimle nasıl iletişim kuracağını kestiremediğinden önüme koyduğu rübik küp pazılını, çelınc olarak önüme koyduğu zamanın onda biri sürede birleştirip, başarım için önüme koyduğu jageri kafaya diktim. önümden şeyler geçiyordu cezir zamanımda. hayatımda bir gerçek olarak var olduğundan, eğlenmek için anlattıkları uydurma evden kaçma hikayeleriyle, ipadden oynadığımız kelime oyunlarıyla sularım çekildi.. zaten zamanıydı, zaten çekilecekti ama böyle çekildi. öyle böyle, çekildi mekildi, neyse. o deniz geldi..😀

bu akşam eğleneceğiz. ruhuma bu kadar aykırı bi işten bu kadar zevk alıyor olmayı, yıllardır garipsiyorum. denizlerimi arttırabilmek içinse elimden geleni yapıyor muyum bilemiyorum..

*

oynadığım kısımların tv’ye uyarlanmış çook başarılı örnekleri için tık yeri:

ohio impromptu

not i

dün farklı bir bakışaçısıyla not i öncesi ve sonrası :P:

Ocak 25, 2013 - Posted by | alis diyor

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: